Her şey şakayla karışık başladı. Kore’nin mekanda otururken , ” hadi ulan Trabzon – İnter maçına gidelim” dedim. Önce abim ” gelirim olm ben ” sonra hacı abi ” ben de gelirim olm ” dedi. Öyle lafta kaldı. Ertesi gün işteyken beni Kore aradı, böyle böyle gidelim diye. Tamam ulan dedik. Biletix‘ten biletleri aldık maratona. Uçak biletlerini de aldık. Malumunuz evimizin yanına Cengiz Topel Havaalanı açıldı ya:)  Neyse bindik gittik. Bizi , abimin Arabistan’dan iş arkadaşı Murat abi karşıladı. Trabzon Meydanı‘na götürdü. Biraz gezip tozduktan sonra stada doğru yola çıktık. Biletix‘ten biletleri temin ettik. Arkası kayıntı yaptık 150′şer gram döner:) Gram ile veriyorlar , porsiyon olarak yok öyle 1, 1.5 falan:) Sonra Murat abiden ayrılıp Fatih Kanlı kardeşimizle buluştuk. Özlemişiz şaka maka kaç yıl oldu:) Varlıbaş AVM‘de çay içtik. Sonra Müco ve Sefa geldi. Arkası stada geçtik. Arsin – Düzyurt maçını izledik. Derken stadın içine girdik. Atmosfer muhteşem. Bu Şampiyonlar Ligi’nin müziği adamı bildiğin havaya sokuyor. Böyle bir duygu , heyecan olamaz. Samiyen’de Cimbom’a 2-5 koyduğumuzda(Kocaeli) duyduğum heyecan ile kıyasıya kapışır yani o derece. Şöyle bir düşündüm de sahada Trabzon yerine Kocaeli, tribünde de çekirdekçi amcalar yerine Hodri Meydan olsaydı.. İnter diye bir şey kalmazdı sahada. Plaka yazar yollardık. Neyse maçtan sonra dayımın uşağı Mustafa aldı bizi , dereye gittik. O gece orada kaldık. Sabah Araklı’ya indik. Biraz turladık falan. Uçağa bindik geldik öyle. Başka da bi’ heyecan yok. Şimdi odamın içinde stres gebertmekteyim. Kısa Parliament’im her zaman ki gibi dudaklarımın arasında bitmek üzere. Size iyi geceler , benim daha işlerim uzun..

Dipnot: Şayet Trabzon turu geçerse yine gitmek var niyetimizde:) Lanet olsun içimde ki bu futbol sevgisine..